ویندوز ۸ را جور دیگر باید درک کنیم.

با سلام.

از یک گیک لینوکسی یا شخصی که توزیعی از لینوکس ایجاد کرده یا حتی یک طرفدار لینوکس انتظار تعریف از سیستم عاملهای غیر آزاد یا لااقل ویندوز نمیرود. اما ویندوز در نسخه جدید خود خوبی هایی رو به همراه داشت که اول از همه من رو تحریک به نصب کرد و بعد از اون مدت نسبتا زیادی (در زمانی که روی Developer Preview بودم نهایتا ۲ ساعت بعد همه پارتیشن های مرتبط را پاک میکردم) روی نسخه نهایی موندم. و البته تمام نرم افزارهای مورد نیازم رو دانلود و نصب کردم …

ویندوز ۸ نسبتا ساده نصب شد. شاید تنها موردی که نیاز شد پای سیستم باشم ، زمانی بود که باید پارتیشن بندی میکردم و بعد از اون زمانی که باید مشخصات خودم رو به ویندوز میدادم تا یک یوزر اکانت ایجاد بشه. و تقریبا اتوماتیک شدن نصب ، خیلی به نفع من کاربر بود. البته از حق نگذریم که قبل از وین ۸ ، اوبونتو چنین امکاناتی رو به ما میداد . اما اینجا بحث سر دو نسل از ویندوز هاست. جالب تر شدن قضیه آنجاست که نرم افزار iTunes نسخه ۱۰.۷ علاوه بر سازگاری با iOS6 با ویندوز ۸ هم سازگار شده :

این نرم افزار یک استور اینترنتی بود که امروزه به عنوان Sync کننده دستگاههای iPhone/iPod و iPad هم شناخته میشه. البته ناگفته نماند که پلیر پیشفرض OS X شرکت اپل هم هست. حالا این نرم افزار با ویندوز ۸ هم هماهنگ شده و به روانی و سادگی اجرا میشه! در نسخه های ۱۰.۶ هم میشد روی ویندوز ۸ اجرا داشت ، اما نه به خوبی نسخه ۱۰.۷ .

نرم افزارهای مترو :

همانگونه که رابطهای کاربری لینوکس مثل KDE نرم افزارهای زیادی را در خود جای میدهند ، مترو نیز این مورد را رعایت کرده و حال شده یک رابط همه فن حریف! و خود حاوی چندین برنامه کاربردی است!

۱- Reader :

یک کتابخوان الکترونیکی قوی که شما رو از نصب برنامه هایی مثل Adobe Reader و Foxit و … بی نیاز میکند. این برنامه بطور پیشفرض در ویندوز ۸ نصب شده است.

تصویری از این برنامه در حال اجرا شدن را در بالا میبینید.

۲- Music و Video :

علاوه بر مدیا پلیر دو برنامه مترویی نیز در کارند! درست است. نرم افزارهایی که تحت عنوان Music و Video میشناسیم!

البته به همین برنامه ها تا اینجا بسنده میکنم ، چون اگر قرار باشد تک تک آنها را نام ببرم باید مطلبی بسیار طولانی و پر از اسکرین شات بنویسم 🙂 .

بنابراین به زودی مطلبی را در مورد نرم افزارهای مترو خواهم نوشت.

شخصی سازی مترو:

در آخر به شخصی سازی مترو میرسیم:

بعضی از کاربران لینوکس تنها دلیل استفاده شان شخصی نشدن محیط های کاری ویندوز یا مک است. البته این آزادی عمل اگر تنها دلیل استفاده از لینوکس باشد ، مترو میتواند تنها دلیل بازگشت این دسته افراد به ویندوز باشد!

این هم متروی شخصی شده من :

موفق و موید باشید.

Share

منتشرشده توسط

محمدرضا حقیری

نیازی نمی بینم تا اینجا رو پر کنم، ترجیح میدم یه صفحه داشته باشم و کامل توضیح بدم داستان خودم رو :)

4 دیدگاه برای «ویندوز ۸ را جور دیگر باید درک کنیم.»

  1. من ازش خوشم اومد اما اونقده تو تهران لاگ گیردادن که مجبور شدم پاک کنم :دی
    اما از حق نگذریم خیلی خوب شده
    هم مترو
    هم یکپارچه سازیش
    تنها تجربه بدم ازش این بود که ۳ روز روشن نگهش داشتم بعدش ریست نمیشد مجبور شدم فزیکی برخورد کنم :دی هار هار هار

    1. بله. من هم از مترو خیلی خوشم اومد. البته من اگر تو تهران لاگ بودم از اون دلایل بنی اسراییلی میاوردم تا همه مجبور به نصب شن (من =)) ریچارد استالمن :(( لینوس تروالدز 😐 ) .

  2. به نظر من هنوز زوده واسه استفاده از این سیستم عامل:
    ۱. نبود درایور
    ۲. نبود بسیاری از نرم افزارها که هنوز برای وین ۸ پورت نشدن
    اما خب خیلی خوب و سریع شده بود
    البته من فقط از یه چیزش خیلی بدم اومد ماوس رو باید زیاد حرکت بدی
    مثلا من توی محیط یونیتی اوبونتو هستم و معمولا ماوسم گوشه بالا سمت چپ هستش تک و توک مواقعی هم به وسطای صفحه میاد و وقتی هم که بخوام از سیستم بیرون برم تازه ماوسم رو به بالا سمت راست می برم این برام خیلی خیلی راحته تا بخواهم واسه انجام هر کاری ماوسم رو به چپ به راست و یا بر عکس ببرم و بعد از بالا به پایین بکشم.
    باید هنوز صبر کرد تا ببینیم این شرکت واسه محصول بعدیش چی کار می کنه؟

    1. من همه درايورهاي وين سون رو نصب كردم. مشكلي جز در بازيهاي سنگين نداشتم.
      اگر روي كليد ويندوز دستتون رو عادت بديد كلا بي معني ميشه موس در اين سيستم عامل.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *