#کارپینو، یا تاکسی نارنجی روی گوشی های هوشمند!

چند روز پیش، دوستی کارپینو رو به من معرفی کرد. رقیبی برای اسنپ و تپسی (و شاید استارتاپ های دیگر حوزه حمل و نقل درون/برون شهری ) که ظاهرا خود تاکسی رانی و شرکتهای تاکسی رانی خصوصی پشتش هستند، شما سفارش ماشین میدید و یک «تاکسی» میاد دنبالتون، یه چیزی مثل این 😀

IMG20145432

خب، این حرکت قشنگه ولی چند تا مشکل اساسیش تو چشم میزنه :

  • مسافر خودش باید دکمه «سوار شدم» رو بزنه، به نظر من احمقانه ترین چیزی که میتونه در چنین اپ هایی پیاده سازی بشه همینه! در واقع راننده هست که باید اعلام کنه مسافر سوار شده و سفر رسما آغاز شده، نه این که مسافر خودش اعلام کنه!
  • امکان امتیاز دهی به راننده وجود نداره، امروز عجله داشتم و راننده به موقع رسید، مسیر خوبی هم انتخاب کرد، ولی آخرش نشون داد به مبلغی که در اپلیکیشن وارد شده بی اعتنا بوده (در واقع ۹ هزار تومن بود و من ۱۰ تومن دادم، راننده پولی به من پس نداد تا خودم ازش خواستم که باقی پول رو پس بده) ، یعنی اگر اسنپ بود میشد ۴ از ۵ ستاره. من نتونستم بهش امتیاز مناسب بدم.
  • بعد از سوار شدن هیچ آپشن مسیریابی ای برای راننده فعال نشد، و راننده داشت از من مسیر میپرسید (البته انتهای راه). یکی از خوبی های اسنپ اینه که حداقل نیازی نیست در راه مسیر رو بگی و به کمک Waze (که البته الان جوابگو نیست!) و Google Maps و … ، خودش مسیر حدودی رو پیدا میکنه و فقط ممکنه در پیچ و خم ها و پس‌کوچه ها نیاز باشه که راهنمایی کنیم.
  • این برای من خیلی مهمه، عادت دارم که بعد از سوار شدن به اسنپ یا تپسی، پرداخت آنلاین انجام بدم و بنا به دلایلی تا جایی که بتونم از وجه نقد رد و بدل کردن در میرم! ولی این کارپینوی عزیز، هیچ آپشنی نداشت که بعد از سوار شدن بتونی پرداخت رو انجام بدی!
  • و آخرین مورد ، دقیقا همه پیام هایی که باید توسط راننده (موقع رسیدن، لغو سفر، … ) ارسال بشه امکانش هست که توسط مسافر ارسال بشه 😐 یعنی تغییری در محتوای پیام ندادند و همینطوری وارد اپلیکیشن شده!

گرچه، در وبسایتشون هم سوتی های خیلی عجیبی میشه پیدا کرد :

  • خیلی جاها اسم «ماکسی» به چشم میخوره، ظاهرا اسم اولی که برای استارتاپ (اگر بشه حتی اسمش رو استارتاپ گذاشت 😐 ) انتخاب کرده بودند ماکسی بوده، و بعد شده کارپینو. اما به خاطر عجله ای که برای لانچ کردن داشتند این مورد رو اصلاح نکردند.
  • وقتی روی آیکن Google Play کلیک کنید، به «کافه بازار» هدایت میشید! این هم چیزی بود که باعث تعجبم شد! با این که کافه بازار آیکن خاص خودش رو داره وبرای دانلود میشه ازش استفاده کرد ولی نمیدونم چرا اینجا از آیکن گوگل استفاده شده!

در کل، سرویس جالبیه ولی «خیلی خیلی خیلی» جای کار داره، خیلی از پیامها و محتوا باید عوض بشن، خیلی از آپشن ها باید اضافه بشن و از همه مهم تر این که باید برای مدیریت تراکنش ها و پرداخت ها سیستم خاصی پیاده سازی بشه که مشکلات برشمرده شده رو هم رفع کنه!

FacebookTwitterGoogle+Share

سوال، پیشنهاد و انتقاد، میتونید از الان شروع کنید!

یادتون هست قبلا برای بخش نوستالژی گفته بودم که یک ایمیل مجزا درست خواهم کرد؟ خب این کار رو کردم. البته نیازی بهش احساس نمیشه، ولی خب ترجیح دادم امور مرتبط با وبلاگ روی یک ایمیل با دامنه همین وبلاگ قرار بگیره!

خب دو تا راه ارتباطی ایمیلی :

۱. همین haghiri75 روی جیمیل

۲. me[at]haghiri75.com

و راه های ارتباطی دیگه :

۱. تلگرام (یوزرنیم : haghiri75)

۲. توییتر (اکانت haghiri75 که مربوط به این وبلاگه و اکانت prpe26 که اکانت خودم هست).

۳. فیسبوق! در فیسبوق هم این وبلاگ یک صفحه مخصوص به خودش داره که قبل تر گفتم. اگر تمایل دارید میتونید روی صفحه پست بدید، یا اینکه به صفحه پیام بفرستید!

۴. سایر راهها؟ اون ها دیگه مختص افرادی هستند که آشنایی نزدیک با من دارند :)

FacebookTwitterGoogle+Share

پروپاگاندای پلنگ صورتی

اگر به پست های من دقت کنید، متوجه خواهید شد که عنوانها معمولا یک جنبه طنز گونه دارند ولی خود مطلب طنز نیست یا یک طنز بسیار ضعیفه. به عقیده من، عنوان طنز آمیز حتی برای یک مطلب کاملا جدی، میتونه جذابیتش رو چند برابر کنه. به این کار میگیم «تبلیغات». تبلیغ، هیچوقت بد نیست. اما باید جاش رو دونست. مثلا، بدترین نوع تبلیغ، Pop up هایی هستند که در یک سایت (مثلاً سایت دانلود موسیقی) با کلیک روی یک لینک، باز میشن و مزاحمت ایجاد میکنن.

تبلیغ، میتونه برای هرچیزی باشه. گونه ای خیلی خیلی خاص از تبلیغ هست، که رنگ و بوی سیاسی و اجتماعی به خودش میگیره، و بهش گفته میشه «پروپاگاندا». پروپاگاندا به هر شکل و هرچیزی میتونه باشه. مثلا، پروپاگاندای آلمان و آمریکا و … در جنگ دوم جهانی. آلمان، پروپاگانداهای نژاد پرستانه و ضد کمونیستی، آمریکا نمایش دادن آلمان و ژاپن و … در شکل موش و جانوران موذی و … . پروپاگاندا، نوعی درگیری لفظی هم هست، اما بیشتر جنبه دولتی و سیاسی داره تا جنبه اجتماعی.

پروپاگاندا به چه شکل هایی خودش رو نشون میده؟

خیلی ساده، چیزهایی که حتی فکرش هم سخته، چه برسه به عملش، میشن پروپاگاندا. مثلا، یکی از شبکه های تلویزیونی که مستندهای مختلف نشون میده، سریال نشون میده، برنامه های سرگرم کننده داره و … ، در زیرپوستش یک پروپاگاندا برای یک دولت خاص در جریانه. حالا از کجا میشه فهمید؟ از اونجا که این شبکه، تبلیغات بازرگانی پخش نمیکنه، یا اگر هم میکنه، شبکه های زیرگروه خودش رو تبلیغ میکنه یا حتی محصولاتی که خودشون تولید میکنن رو تبلیغ میکنه. چرا؟ چون که پول هنگفت و قلمبه، از پیش پرداخت شده و شبکه اصولا نیازی بهش نداره. این یک پروپاگاندای غیرمستقیم هست.

خب، پس مستقیم چی میشه؟ مستقیم میشه مثل «پوسترهای یهود ستیزانه آلمان نازی» یا «عموسام شما را میخواهد» که رسما و مستقیما توسط دولت خاصی ارائه میشه. مثل :

که در این پروپاگاندا، ایالت آلاسکا، یک تله مرگبار برای ژاپن ترسیم شده و ژاپن رو تنها به شکل یک موش به تصویر کشیده.

این هم مطلبی که قولش رو در شبکات اجتماعی داده بودم، در مورد پروپاگاندا!

موفق باشید!

FacebookTwitterGoogle+Share