مرگ وبلاگ نویسی، گشت و گذاری در سرویس های وبلاگ فارسی

شاید حدود ۱۰ سال پیش، وقتی به تازگی وارد ۱۲ سالگی شده بودم، شروع به ساخت وبلاگ در یکی از قدیمی ترین سرویس های وبلاگدهی فارسی، یعنی بلاگفا کردم. بلاگفایی که تا همین یکی دو سال پیش، به معنای واقعی از پرترافیک ترین وبسایت های فارسی به شمار میرفت.
دقیقا همان روزها، بلاگفا در صفحه اصلیش، دست کم دو تبلیغ نشان میداد، اخبارش و وبلاگ های بروز شده را لیست می‌کرد و گهگاه در شکل خبرهای فوری، امکانات حذف یا اضافه شده به سیستمش رو اطلاع رسانی می‌کرد. به این شکل مثلا فهمیدیم که مدتی blogfa.ir هم در دسترسه، و هر وبلاگی که شما بسازید هم در زیردامنه blogfa.com و هم blogfa.ir قرار میگیره.
البته، آن روزها پرشین بلاگ (قدیمی ترین سیستم بلاگدهی فارسی) و بلاگ اسکای و … هم رونق زیادی داشتند. در واقع، هرکس که میتونست هزینه های یک سرویس بلاگدهی (بخاطر سرور و منابع بالایی که نیاز داره و … ) رو تامین کنه و دانشی از برنامه نویسی وب داشت، یک سیستم بلاگدهی بالا میاورد. اما اونهایی که خیلی مطرح بودند، همین بلاگفا و بلاگ اسکای و پرشین بلاگ بودند.
دوستانی هم بودند که ترجیح میدادند – علیرغم فیلترینگ – از سرویس هایی مثل وردپرس یا بلاگر استفاده کنند، و ما هم با سختی و زحمت هایی که اون زمان برای عبور از سد داشتیم، وبلاگ ها رو میخوندیم و گهگداری هم اینتراکشنی داشتیم.

اما الان چه بلایی سر بلاگ ها اومده؟ امروز بعد از چند سال صفحه اصلی بلاگفا رو باز کردم! دیدم دیگه خبری از اخبار و لیست بلاگهای بروز شده نیست، همه‌ش شده لینک در صفحه اصلی، و صفحه اصلی صرفا شده یه محل برای لاگین کردن وبلاگ نویس ها!
لیست وبلاگ های بروز شده رو باز کردم و یکی دو تا وبلاگ رو خوندم، یکیشون دقیقا همین دهم آبان ویرایش شده بود و یکی هم حدود سه روز پیش. قبلا، این بروزرسانی ها، ساعتی بود. مثلا الان لیست رو میخوندیم، میدیدیم که در ۴ ساعت گذشته دست کم ۱۰ وبلاگ بروزرسانی شدند، اما الان این اختلافها به روز رسیدند!

گرچه، دلیل «مرگ وبلاگ نویسی» مشخصه، دیگه کسی نمیره از بلاگفا سرویس بگیره و بلاگ بنویسه، معمولا یه کانال تلگرامی میزنن و حرفاشون رو اونجا میزنن، دریغ از این که نمیدونن موندگار نیست، حداقل اونقدری که وبلاگ های روی بلاگفا هستند!

Share

به بهانه سه سالگی!

امروز وقتی داشتم هاست و دامنه رو تمدید میکردم، به تاریخ اولین فاکتور نگاه کردم، مرداد ماه ۹۱ اولین فاکتور بود و چهارمین فاکتور رو در چهارمین سال فعالیتم در وبلاگ نویسی، پرداخت کردم. با خودم گفتم چقدر سریع گذشت! حالا نمیخوام وارد ناله ها و بحث های فلسفی و خسته کنندگی همیشگی بشم. بیاید به وبلاگ، یه طور دیگه تبریک بگیم! تاحالا فکر کردید چرا اولین رشته ای که در یادگیری برنامه نویسی چاپ میکنید Happy Birthday نیست؟ خب بیاید این رو امروز چاپ کنیم! چندین زبان متفاوت از زبان هایی که قبلا در موردش بحث کردیم، امروز سوژه پستمونن. زبان هایی که مدت زیادی سراغشون نرفته بودم، یا تازه باهاشون آشنا شدم. این هم میتونه بهانه خوبی باشه برای کمی کد زدن 🙂

۱. Lua

کد   
print('Happy Birthday!')

۲. Scheme

کد   
(display "Happy Birthday!")

۳. Erlang

کد   
io:fwrite("Happy Birthday").

۴. Javascript

کد   
alert("Happy Birthday");

۵. bash

کد   
echo "Happy Birthday"

بله و این هم زبان های جا افتاده و یا زبانهایی که برام نا آشنا بودن و تازه باهاشون آشنا شدم (البته فقط Scheme چنین حالتی رو برام داشت). توی این سه سال کلی بحث و مطلب و … از این بلاگ اومد بیرون، در کنارش، مدت نسبتا زیادی که به لطف مبین نت دوست داشتنی، نت درست و حسابی نداشتم، وبلاگ رول توییتر من رو هم داشت 😀 . حالا همه چیز رو به جای خود دارم استفاده میکنم، وبلاگ و توییتر و فیسبوک و … . یه سری کارها هم بود که قرار بود بعد از «کنکور» انجام بدم، خب الانم بعد کنکوره (تا زمانی که دوباره بخوام کنکور بدم برای ارشد 😀 ) و خب وقت زیاده برای انجامشون. چیزایی مثل پادکست و ویدئو کست و … . و در آخر هم تشکر میکنم از همه کسایی که این وبلاگ رو توی این ۳ سال، دنبال کردن و خوندن 🙂

 

Share

از حالا، پست ها در گوگل پلاس!

گوگل ، که یکی از بزرگترین کمپانی های دنیای تکنولوژی محسوب میشه، یک شبکه اجتماعی شناخته شده به اسم گوگل پلاس داره. من مدتی در این شبکه فعال بودم، ولی بعد رهاش کردم ، تا این که دوباره تصمیم گرفتم درونش فعالیت کنم، و خب افزونه جت پک هم این اجازه رو به من میده تا پست های وبلاگ رو اتوماتیک به شبکه های اجتماعی مختلف ارسال کنم. پس در نتیجه، با اتصال وبلاگ به گوگل پلاس، فعالیت خودم رو در گوگل پلاس رسما آغاز کردم. این هم آدرس گوگل پلاس خودم. (بر خلاف فیسبوک و توییتر، در گوگل پلاس صفحه جداگانه ای ایجاد نکردم).

Share

سوال، پیشنهاد و انتقاد، میتونید از الان شروع کنید!

یادتون هست قبلا برای بخش نوستالژی گفته بودم که یک ایمیل مجزا درست خواهم کرد؟ خب این کار رو کردم. البته نیازی بهش احساس نمیشه، ولی خب ترجیح دادم امور مرتبط با وبلاگ روی یک ایمیل با دامنه همین وبلاگ قرار بگیره!

خب دو تا راه ارتباطی ایمیلی :

۱. همین haghiri75 روی جیمیل

۲. me[at]haghiri75.com

و راه های ارتباطی دیگه :

۱. تلگرام (یوزرنیم : haghiri75)

۲. توییتر (اکانت haghiri75 که مربوط به این وبلاگه و اکانت prpe26 که اکانت خودم هست).

۳. فیسبوق! در فیسبوق هم این وبلاگ یک صفحه مخصوص به خودش داره که قبل تر گفتم. اگر تمایل دارید میتونید روی صفحه پست بدید، یا اینکه به صفحه پیام بفرستید!

۴. سایر راهها؟ اون ها دیگه مختص افرادی هستند که آشنایی نزدیک با من دارند 🙂

Share

چه کار کنیم تا در صورت هک شدن، امنیتمان تامین باشد؟

پس از این که شبکه فیس‌نما (یا شبکه «وزین» خودخوانده) هک شد، و فایل هشت مگابایتی که حاوی پسورد های این شبکه، یوزرنیم و ایمیل ها بود، منتشر شد؛ تعداد زیادی از وبلاگ ها در موردش نوشتند. من هم تصمیم گرفتم تا در موردش کمی بنویسم! البته من بیشتر سمت کاربر رو در نظر میگیرم و نکاتی راجع به پسورد میگم.

نکاتی برای ادمین و طراح سایت

اول از همه، اگر قراره از اسکرپیت آماده استفاده کنید، نسخه های Null شده یا کرک شده به درد کار جدی نمیخورن! دلیلش هم پر واضحه، این اسکریپتها یه بلایی سرشون اومده و همین بلایی که کرکر سرشون آورده، میتونه کاملا باعث نابودی سایت شما، در صورت یک حمله حتی ساده بشه. نکته دوم، بعضی از اسکریپت ها به صورت پیشفرض امکان تنظیم پسورد رو دارن، مثلا تنظیم کنید پسورد حداقل ۸ کاراکتر باشه و … . اونهایی هم که ندارن، پلاگین ویژه این کار رو در اختیار کاربران میزارن، که میتونید یکی از همون پلاگین ها رو دریافت و نصب کنید (البته باز هم دقت کنید، یا پلاگینی رو استفاده کنید که خود توسعه دهنده ها ارائه کردند، یا اونی که توسعه دهنده های سرشناس و معتبر!). بهترین نمونه برای تامین امنیت پسورد، نصاب ویندوز سرور هست، که کاربر رو مجبور میکنه تا به شکل خاص پسورد گذاری کنه.
در آخر، اگر توانش رو ندارید که خودتون سیستم درست و حسابی طراحی کنید، یا اصلا سایت نزنید، یا از کسی کمک بگیرید که کارش تامین امنیته (یا این که خودتون یاد بگیرید و تست های لازم رو انجام بدید!).

کاربر ها چه کنند؟

خب اصولا کاربر ها مهمترین کاری که باید بکنند اینه که در وبگاه های ناشناس و نامعتبر عضو نشن ، اگر هم میخوان عضو شن، پسوردی متفاوت با اون چه که در ایمیل یا سایر اکانت ها استفاده میکنن، تعیین کنند. اگر هم دیدید که وبسایت مورد استفاده، حساسیتی روی این که شما چه پسوردی استفاده میکنید، نداره، بهتره بازم درش عضو نشید. قدم بعدی، پسورد و یوزرنیم رو دو عدد یا کلمه متفاوت انتخاب کنید. من در فایلی که هکر منتشر کرده، یوزرنیم هایی که با mehdi (یا Mehdi) شروع میشدند یا این یوزری که mehdi بود رو دیدم، و با خودم گفتم که بهتره که ببینم این یوزر، از چه پسوردی استفاده میکرده، کنجکاو شدم و با خودم گفتم که کلمه mehdi رو با استفاده از وبسایت OnlineMD5 هش کنم و توی این فایل دنبالش بگردم، بله! فوقع ما وقع! تعدادی از یوزرهایی که یوزرشون Mehdi بود یا با Mehdi شروع میشد، از پسورد mehdi استفاده میکردند! پسوردهای ناامنی مثل ۱۲۳۴۵۶ ، ۷۷۷۷ و ۱۱۱۱۱۱ هم به وفور در اون فایل مشاهده میشه. نکته دیگری که کاربر ها باید دقت کنن، این هست که سایتی که میخواید توش عضو شید، حتما یک ایمیل فعالسازی براتون بفرسته، وگرنه باز هم نمیشه به اون سایت اعتماد کرد، چون هکر میتونه با یک ایمیل fake یوزر بسازه و به راحتی شرارت کنه!
خب، من نکته دیگه ای به ذهنم نمیرسه، فعلا هم شاد باشید و بخندید تا هک بعدی!

Share