بیماری اوبونتو! لطفا مبتلا نشوید :)

اوبونتو یکی از پر حاشیه ترین های دنیای لینوکس است. درسته که امکانات خوبی داره ، مثل سافتور سنتر یا کلود بی نظیرش ولی مشکلاتی هم داره که از یک کاربر عادی تا ریچارد استالمن (و یحتمل دنیس ریچی خدا بیامرز 😀 ) ازش شاکی هستند . توسعه یونیتی و Mir یکی از نکات مثبت توسعه اوبونتو و چیزهایی مثل لنز شاپینگ از نکات منفی هستند که در این سیستم عامل به چشم میخورند. بیایم و با هم این غول لینوکسی رو کمی بیشتر بررسی کنیم 🙂

خب اولین روزی که اوبونتو رو تجربه کردم جالبترین چیزش برام منوهای سراسری Global بود. بعدش هم محیط یونیتی ، بعد از محیط گنوم ۲ کمی برام جذابیت داشت. در نسخه ۱۲.۱۰ باز هم جالب تر شد ، مخصوصا اینکه میشد در آمازون هم سرچ کرد. اما همین حدودا بود که ریچارد استالمن مطلب و ویدئوی Ubuntu : The Spyware رو منتشر کرد و بعدش اوبونتو هم اعلام کرد که نه داداش ما اطلاعات رو بدون اسم میفرستیم. ایرادات دیگری هم که به اوبونتو وارده ، این هست که اوبونتو در مخازنش نرم افزارهای کدبسته زیادی رو داره. درسته ، دبیان و آرچ هم دارن اما توی مخازن Main یا Contrib نمیزارن که نرم افزار کدبسته وارد بشه و کاربر بنا به انتخاب خودش نرم افزارهای کدبسته رو با اضافه کردن یک یا چند مخزن non-free نصب میکنه.

و اما بیماری اوبونتو چیست؟

اوبونتو به خودی خود یک سیستم عامل کامل و خوب هست ، اما ناقل ویروسه. اما نه این ویروس از اون واحد های نیمه زندست و نه یک ویروس رایانه ای که ویندوز رو مبتلا میکنه! این یک ویروس روانی هست. اوبونتو کلکسیون خوبی از برنامه ها رو ارائه میده و وانمود میکنه که به آرمانهای نرم افزار آزاد پایبنده ، اما پس چرا توی نصاب بجای فلش پلیر ادوبی ، گنش رو معرفی نمیکنه؟ یا چرا بجای گوگل کروم ، کرومیوم یا یک مرورگر آزاد دیگر رو نشون نمیده؟

برای مبتلا نشدن به چنین بیماری ای ، یکی از راه حلها رو تغییر توزیع پیشفرض میدونم. یکی دیگه هم اینه : اگر در حال حاضر دارید توزیعی آماده میکنید ، حتما بیسش رو عوض کنید! شاید وقتی بچه های اوبونتو کمتر بشن ، اوبونتو هم مشتریان پر و پا قرصش رو از دست بده و اینگونه است که میبینه عملکردش نامناسب بوده.

Share
7 دیدگاه

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *