همه‌ی نوشته‌های محمدرضا حقیری

نیازی نمی بینم تا اینجا رو پر کنم، ترجیح میدم یه صفحه داشته باشم و کامل توضیح بدم داستان خودم رو :)

استفاده از اسمبلر MASM روی لینوکس

اگر شما هم هم رشته من باشید و زبان ماشین برداشته باشید، به احتمال بسیار بسیار بالا استاد این درس، کدهایی بهتون میده که با MASM اسمبل میشن، و طبیعتا شما ناراحت خواهید شد که چرا این اسمبلر نسخه لینوکسی نداره و … 😀 . و جالبه بدونید راهی که توی این پست به شما ارائه میکنم، نه تنها برای لینوکس و سیستم عاملهای غیر از ویندوز، بلکه روی ویندوز ۶۴ بیتی هم باید اجرا بشه.

اولین چیزی که نیاز دارید، این هست که یک ایمولاتور برای شبیه سازی محیط سیستم عامل قدیمی DOS تهیه کنید. برای ویندوز و لینوکس و BSD ها و … ، نرم افزاری ارائه شده به اسم DOSBox که محیط داس رو شبیه سازی میکنه. توی اوبونتو/دبین با این دستور نصب میشه :

کد   
sudo apt-get install dosbox

سپس، شما نیاز به دانلود اسمبلر MASM دارید که میتونید از اینجا دانلودش کنید.

پس از دانلود MASM و خارج کردن اون از حالت فشرده، حالا نیازمند اجرای داس باکس و سوار کردن پوشه MASM هستید. برای این کار ، داس باکس رو اجرا کنید، و دستورات زیر رو درون شل داس تایپ کنید :

کد   
mount f ~/masm
f:

دستور mount پوشه ای که آدرسش را به عنوان ورودی دریافت کرده را درون یک درایو مجازی به نام F سوار میکند و با دستور بعدی، به آن درایو مجازی میرویم. (توجه کنید که پوشه MASM در پوشه خانگی قرار داده شده است. چنانچه در آدرس دیگری قرار داده اید باید مسیر را عوض کنید)

حالا میتوانید با اجرای MASM.EXE یا ML.EXE ، کدی که به زبان اسمبلی نوشته اید را اسمبل کنید.

موفق باشید 🙂

 

Share

رویای کریستالی برنامه نویسانه

خب، اول از همه بگم که نمیدونستم چه عنوانی رو باید انتخاب میکردم، و طبق فرمول «احمقانه ترین ایده ممکن» این عنوان رو روی پست گذاشتم. بگذریم، توی این پست میخوام یه پدیده جدید و خیلی خوب رو معرفی کنم. میدونید که من مدت زیادی هست که روبی کار شدم ( و حتی پایگاهی برای توسعه دهندگان روبی ایجاد کردم)  روبی زبان خیلی خوبیه ولی خب قاعدتا نمیشه به نیتیو کد تبدیلش کرد. همونطور که پایتون و … نمیشه نیتیو کد کامپایل کرد. اما با یه چیزی رو به رو شدم که دقیقا خود روبی بود، ولی نیتیو کد میشد. من که بهش سلام کردم، شما هم بهش سلام کنید. زبان برنامه نویسی کریستال یک زبان ruby – inspired هست که کاملا کامپایلری عمل میکنه. سینتکس کاملا سینتکس روبی هست و از این بابت خیالتون راحت باشه که اگر روبی بلدید، یاد گیری این زبان براتون چند دقیقه بیشتر زمان نخواهد برد. اجازه بدید چند مثال رو بررسی کنیم.

برنامه Hello World

کد   
puts "Hello, World"

 

چقدر فرق با روبی حس کردید؟ درسته! هیچ فرقی با روبی نداره. مثالهای بعدی هم هیچ فرقی ندارند.

برنامه شرطی (چک کردن سن قانونی)

کد   
if age >= 18
 puts "Legal"
else 
 puts "Not Legal"
end

 

استفاده از حلقه (برنامه چاپ اعداد ۰ تا ۱۰)

کد   
n = 0
while n <= 10
 puts n
 n += 1
end

 

برنامه شیء گرا (نوشتن کلاس Greeter )

کد   
class Greeter
 def initialize(name)
  @name = name
 end
 
 def say_hi
  puts "Hello, I am #{@name}"
 end
end

 

کد ها رو دیدید؟ خیلی خوب! اگر دوست دارید که این ها رو به نیتیو کد تبدیل کنید همین الان به وبسایت کریستال (که ابتدای پست لینک دادم) مراجعه کنید و شروع به خوندن داکیومنت هاش کنید. مطمئنا کوچکترین تفاوتی در ظاهر با روبی نداره و از این جهت، روبیست ها میتونن به سادگی یادش بگیرند.

Share

ساخت توزیع لینوکس غیرمستقل بدون نیاز به اسکریپت

اصولا برای نوشتن و ساختن یک توزیع لینوکس، شما نیاز به این دارید که یک اسکریپت یا نرم افزار مخصوص تهیه لایو دیسک رو استفاده کنید. اما این که پشت اون نرم افزار ها چی میگذره؟! این مهمه. خب این نرم افزارها معمولا اسکریپت هستند ( و اگر نباشن هم سورسشون موجوده) ، پس میشه با نگاه به کد، به راحتی پی برد که اون پشت چی میگذره. ولی برای این که این راه رو تست کنید، نگاهی به این مطلب من بندازید. بیاید اول ببینیم ساختار دیسک اوبونتو چیه و چطوره؟!

کد   
(CD ROOT)
|-------+casper
|	|-------filesystem.${FORMAT}	
|	|-------filesystem.manifest
|	|-------filesystem.manifest-desktop
|	|-------vmlinuz
|	|-------initrd.img
|
|-------+boot
|	|--------+grub
|	|	 |--------grub.cfg
|	|
|	|-------memtest86+
|
|--------md5sum.txt

 

توی دیسک اوبونتو، همه چیز به شکل بالا چیده شده! همه برنامه ها و کتابخانه ها (و به طور کلی کل سیستم عامل) داخل پوشه کسپر قرار دارند، و همچنین ملزومات بوت شدن سیستم عامل، توی boot . برای لایو بوت شدن هم از تکنولوژی AuFS استفاده میشه (بعدا در موردش مطلبی خواهم نوشت). اما اگر بخوایم ریز تر شیم، بازهم بهتره به توضیحاتی که سازنده های اوبونتو دادن توجه کنیم :

کد   
/casper/filesystem.${FORMAT}: This is the container of the linux filesystem we are going to copy from our harddisk. It is usually a compressed filesystem like squahsfs.
 
 
 
    /casper/filesystem.manifest: This file is optional. You only need it if you decide to include the Ubuntu installer in the CD. The purpose of this file will be explained later.
 
 
 
    /casper/filesystem.manifest-desktop: This file is optional. You only need it if you decide to include the Ubuntu installer in the CD. The purpose of this file will be explained later.
 
 
 
    /casper/vmlinuz: The linux kernel. This is copied form the linux filesystem.
 
 
 
    /casper/initrd.img: the initramfs that contain the customizations necessary for the live CD/DVD.
 
 
 
    /boot/grub/grub.cfg: File containing boot options for the live CD/DVD.
 
 
 
    /boot/memtest86+: Optional file used to test the RAM of the machine form the live CD/DVD.
 
 
 
    /md5sum.txt: Optional file containing checksums for all the files in the CD.

پس اسکریپت هایی که برای «ریمسترینگ» استفاده میشن، این کارها رو میکنند و چنین برنچی رو برای ما میسازند. خب برای ساخت چنین چیزی باید چه کار کنیم؟ قبل تر در مورد ساخت توزیع مطلب نسبتا زیادی نوشتم، چه تو وبلاگ قبلی که روی بلاگفا بود و چه توی این وبلاگ. اما اگر واقعا میخواید کار مشابه اسکریپتی مثل ReLinux انجام بدید، به این لینک سر بزنید.

این روش روی چه توزیع هایی کار میده؟!

این هم سوال بسیار خوبیه، میشه گفت هر توزیعی که ساختار مشابه اوبونتو داشته باشه. حتی اگر شما بخواید توزیعی بر مبنای آرچ لینوکس ارائه بدید، میتونید ازش استفاده کنید، ولی احتمالا زحمت زیادی خواهد داشت براتون. اگر توزیع مبدا ساختار مشابه نداشته باشه، احتمالا نتونید چنین توزیعی ازش بیرون بکشید ولی اگر تونستید هم به احتمال بسیار قوی توزیع جدید ساختار تازه ‌ای ارائه خواهد کرد. به زودی هم لینکی که دادم رو ترجمه میکنم 🙂

موفق باشید!

 

Share

نوشتن یک Data Parser ساده

چندین پست قبل، در مورد نوشتن یک زبان برنامه سازی ، مطلبی نوشته بودم. در این مطلب قصد داریم یکی از بخشهای مهم هر زبان یعنی Parser رو بررسی کنیم. اگر یک جست و جوی ساده در اینترنت انجام دهید، حتما خواهید دید که اکثر آموزشهای ساخت زبان برنامه سازی، عملیات parse کردن داده رو با parser generator های موجود مثل bison و … انجام دادن. اما چرا اون رو خودمون ننویسیم؟

برای نوشتن یک Parser ساده تنها نیاز داریم به این که از Regex ها استفاده کنیم. البته، چیزی که در این مطلب نوشته میشه به هیچ وجه شما رو برنامه نویس نمی‌کنه، فقط ممکنه راه رو برای برنامه نویس شدن شما باز کنه.

خب، بریم سر اصل مطلب. میشه گفت تقریبا همه با زبان Lisp و Scheme و سینتکسشون آشنا میشن. این زبان ها سینتکس های جالبی دارن و از همه مهم تر این سینتکس ها نسبتا راحته، و در همان نتایج جست و جو، شما هزاران آموزش پیاده سازی Lisp و Scheme خواهید دید. یک عملیات ساده در Lisp و Scheme به این شکله :

کد   
(+ 1 2)

خب ساختار پرانتز مبنا، باعث میشه کار ما برای بازسازی عملیات های ساده در این زبان ها، بسیار بسیار ساده تر بشه. بیایم اول ببینیم که دیتا پارسر ما باید چه کنه؟

  1. باید این خط از برنامه بهش داده بشه
  2. باید اون رو تجزیه تحلیل کنه و انواع داده ای رو جدا کنه
  3. عملگر رو تشخیص بده
  4. عملیات رو انجام بده و خروجی مناسب رو بگردونه

خب، ما میخوایم نوع داده ایمون عدد باشه، حرف باشه، و بعد از اولین پرانتز، عملگر تعریف شه.

برای این کار، ابتدا دستورات زیر رو در نظر میگیریم :

کد   
( + 1 2 )
( display 'Hello')

خب، الان باید یه تابع کوچولو بنویسیم که نوع داده ای رو بهمون نشون بده. این تابع رو من توی روبی مینویسم و به این شکل در میاد :

کد   
def parse(str)
 str = str.split(' ')
 str[1] = str[1].to_sym
 for i in str
  if /[a-zA-Z]/ === i
   puts "#{i} is STRING"
  elsif /[0-9]/ === i
   puts "#{i} is NUMBER"
  elsif /[:a-z\+\-]/ === i
   puts "#{i} is OPERATOR"
  else
   puts "#{i} is not defined}
  end
end
end

ابتدا، تمام اعضای یک رشته که با فاصله از هم قرار گرفته اند را جدا کردیم (در واقع فاصله ای که در قطعه کد Scheme قرار داده شده، برای Parser ما مهم است) ، سپس با یک دستور شرطی نوع آن را بررسی کردیم. عضو شماره ۱ هر آرایه هم به یک Symbol تبدیل شده است (بعدها سمبل ها را بعنوان اوپراتور ها استفاده خواهیم نمود). بیاید این تابع را اجرا کنیم. آن هم با دو دستور داده شده.

نتیجه به این شکل خواهد بود :

Screenshot from 2015-08-21 19:16:40

همانگونه که شاهدید، پرانتز هارا نمیشناسد، display را هم به عنوان اوپراتور قبول ندارد، حال باید چه کرد؟ برای پرانتز ها باید دو شرط دیگر اضافه کنیم. پس برنامه ما به این شکل خواهد بود :

کد   
def parse(str)
 str = str.split(' ')
 str[1] = str[1].to_sym
 for i in str
  if /[a-zA-Z]/ === i
   puts "#{i} is STRING"
  elsif /[0-9]/ === i
   puts "#{i} is NUMBER"
  elsif /:[a-z\+\-]/ === i
   puts "#{i} is OPERATOR"
  elsif /\(/ === i
   puts "#{i} is LPAREN"
  elsif /\)/ === i 
   puts "#{i} is RPAREN"
  else
   puts "#{i} is not defined
  end
end
end

خب، کد جدید را تست میکنیم وبا تست کد جدید، شما شاهد نتیجه درست خواهید بود.

در این مطلب قصد آن بود که شما ببینید چگونه میتوان فهمید که زبان Lisp ، بررسی میکند که یک داده از چه نوعی است. برای پردازش دستورات درون یک repl هم کافیست تا با یک حلقه بی نهایت، دستوری مشابه دستور زیر بنویسید :

کد   
while true
 print "Lisp > "
 cmd = gets.chomp
 parse(cmd)
end

تبریک، شما یک دیتا پارسر نوشته اید. در مراحل بعدی، سعی میکنم تا توضیح دهم چگونه یک Lisp یا Scheme کوچک درست کنیم.

 

Share

به بهانه سه سالگی!

امروز وقتی داشتم هاست و دامنه رو تمدید میکردم، به تاریخ اولین فاکتور نگاه کردم، مرداد ماه ۹۱ اولین فاکتور بود و چهارمین فاکتور رو در چهارمین سال فعالیتم در وبلاگ نویسی، پرداخت کردم. با خودم گفتم چقدر سریع گذشت! حالا نمیخوام وارد ناله ها و بحث های فلسفی و خسته کنندگی همیشگی بشم. بیاید به وبلاگ، یه طور دیگه تبریک بگیم! تاحالا فکر کردید چرا اولین رشته ای که در یادگیری برنامه نویسی چاپ میکنید Happy Birthday نیست؟ خب بیاید این رو امروز چاپ کنیم! چندین زبان متفاوت از زبان هایی که قبلا در موردش بحث کردیم، امروز سوژه پستمونن. زبان هایی که مدت زیادی سراغشون نرفته بودم، یا تازه باهاشون آشنا شدم. این هم میتونه بهانه خوبی باشه برای کمی کد زدن 🙂

۱. Lua

کد   
print('Happy Birthday!')

۲. Scheme

کد   
(display "Happy Birthday!")

۳. Erlang

کد   
io:fwrite("Happy Birthday").

۴. Javascript

کد   
alert("Happy Birthday");

۵. bash

کد   
echo "Happy Birthday"

بله و این هم زبان های جا افتاده و یا زبانهایی که برام نا آشنا بودن و تازه باهاشون آشنا شدم (البته فقط Scheme چنین حالتی رو برام داشت). توی این سه سال کلی بحث و مطلب و … از این بلاگ اومد بیرون، در کنارش، مدت نسبتا زیادی که به لطف مبین نت دوست داشتنی، نت درست و حسابی نداشتم، وبلاگ رول توییتر من رو هم داشت 😀 . حالا همه چیز رو به جای خود دارم استفاده میکنم، وبلاگ و توییتر و فیسبوک و … . یه سری کارها هم بود که قرار بود بعد از «کنکور» انجام بدم، خب الانم بعد کنکوره (تا زمانی که دوباره بخوام کنکور بدم برای ارشد 😀 ) و خب وقت زیاده برای انجامشون. چیزایی مثل پادکست و ویدئو کست و … . و در آخر هم تشکر میکنم از همه کسایی که این وبلاگ رو توی این ۳ سال، دنبال کردن و خوندن 🙂

 

Share

مقدمه ای بر پرل

در پست قبلی سعی کردم تا حدودی با پرل، آشناتون کنم. در این پست هم قصد دارم تا حدودی بیسیک های پرل رو بررسی کنم. همونطور که در پست قبلی اشاره کردم، پرل شباهت بسیار زیادی به C داره، البته این شباهت به php بیشتره تا C ، ولی خب معمولا بیان میشه که پرل سینتکس مشابه C داره. شما چه C بدونید و چه php ، کد زدن با پرل براتون بسیار راحت میشه. خب، بذارید از اول اول شروع کنیم، یعنی نصب و راه اندازی پرل روی یه سیستم لینوکسی، باید بگم که پرل معمولا روی توزیع های آماده (مثل اوبونتو) نصب شده، چرا که بخش عظیمی از کانفیگ فایلها، توسط اسکریپت های پرل انجام میشه. ولی روی توزیع هایی که آماده نیستند (مثل آرچ، جنتو و …) معمولا نصب نیست (ولی با نصب X نصب میشه و خیالتون از این بابت راحت باشه). حالا که خیالتون راحت شد که پرل رو دارید ( 😀 ) ، بیاید مثل دو پست قبلی، به دنیا سلام کنید. برای این کار، یه فایل به اسم hello.pl ایجاد کنید و داخلش بنویسید :

کد   
print "Hello, World!\n";

خب حالا بخوایم این کد رو آنالیز کنیم، print که مشخصه کارش چیه، یک رشته متنی رو چاپ میکنه که روبروش هم ما از ” استفاده کردیم، و یک متن نوشتیم. اون کرکتر بک اسلش هم یک خط جدید برامون ایجاد میکنه. اما میشه این رو طور دیگه هم نوشت. در واقع میتونید متن Hello, World رو درون یک متغیر بریزید و متغیر رو چاپ کنید!

کد   
$hello = "Hello, World";
 
print "$hello\n";

خب، از این کد میشه به شباهت زیاد پرل با php هم پی برد، پرل هرچیزی که با $ شروع بشه رو خودکار متغیر در نظر میگیره. خب انواع متغیر در پرل مثل سایر زبان ها، به عدد صحیح و ممیز شناور و … تقسیم میشه . در واقع در کد زیر مشخص میشه که این کد ها چی هستند :

کد   
$int = 1;
$float = 3.14;
$char = 'a';
$string = 'Hello, World';

البته اینها تنها انواع داده در پرل نیستند، و در آینده انواع داده ای بیشتری رو معرفی خواهم کرد. در انتها هم باید بگم که تا اینجا، شما تقریبا بیشتر کارهایی که با پرل در یک سیستم انجام میشه رو درک کردید، ولی خب باقی بخش های این زبان هم لازمه یاد گرفت و ازشون استفاده برد.

Share

پرل، دوست خوب من.

در مطلب قبلی، حدود ۱۱ تا زبان رو معرفی کردم، کاربردهاشون رو گفتم و از طریق اونها به دنیا سلام کردم. زبان Perl هم یکی از اونهایی بود که توی اون مقاله بهش اشاره کرده بودم، و قطعه کدی که قرار داده بودم :

کد   
print "Hello, World\n";

بود. علی الظاهر، از همین قطعه کد، میتونید اطلاعات خوبی در مورد پرل بدست بیارید. مثلا با دیدن ; آخر خط، یاد C میفتید، و باید بگم این یادآوری درست بوده. یکی از ویژگی های پرل که معمولا بهش اشاره میشه، سینتکس مشابه C هست. از این مطالب بگذریم، برسیم به این که چرا من پرل رو دوست دارم؟ چون پرل یک سری قلق هایی داره که در زبان های دیگه نیستند. مثلا به جای تابع به شکل مرسوم، یک سری ساب روتین داره، که ابتدای قضیه، بهش نمی گیم چند تا آرگومان دریافت کنه. مثلا ساب روتین زیر، اسم شما رو میگیره و بهتون سلام میکنه :

کد   
sub Greet{
 "Hello, @_[0]";
 }
 
print Greet("Muhammadreza");

خب این نوع تابع نویسی، خیلی با چیزی که مثلا توی روبی باهاش سر و کار داریم،متفاوته. مثلا توی روبی همین تابع به این شکل نوشته میشه :

کد   
def Greet(name)
 return "Hello, #{name}"
end
 
puts Greet("Muhammadreza")

البته این یک مورد تا حدودی عجیب غریب هست، ولی اگر C++/C کار کرده باشید، ساختار شرطی، و سایر ساختار ها در پرل براتون بسیار آسان خواهد شد :

کد   
$var = 4;
 
if($var == 5) {
 print "True";
} else {
   print "False";
}

و این کد نشون میده که چقدر ساختار پرل به C نزدیک هست. برای مثال همین کد در C به شکل زیر نوشته میشه :

کد   
int var = 4;
 
if(var == 5){
 puts("True");
 } else {
  puts("Fales");
 }

و سایر موارد ساختاری که با خوندن مستندات پرل، باهاشون آشنا خواهید شد. حالا میرسیم به این که پرل کجاها استفاده میشه؟ تقریبا پرل در حال حاضر بیشترین کاربردش، برای پردازش متن هست، ولی چیزهای جالبی همچنان ازش بیرون میاد. مثل اسکریپت slowloris.pl که برای DDoS زدن ساخته شده، یا فرمورک های وب متعدد و … . و خب یکی هم مثل من صرفا برای فان ازش استفاده میکنه!

امیدوارم این پست بدردتون خورده باشه، وانگیزه ای براتون ایجاد کرده باشه که زبان های جدید رو، حتی برای فان هم که شده یاد بگیرید 🙂

Share

قطعه کد «سلام دنیا» در زبان های مورد علاقه من

خیلی وقت بود چنین قصدی رو داشتم، تا این که ابتکار علیرضا رو توی نوشتن پست اول وبلاگ دیدم. البته علیرضا اشاره ای نکرده که آیا این زبان ها، زبان مورد علاقش هستند، یا نه. ولی بهرحال ابتکار جالبی پشت این قضیه بود و من تصمیم گرفتم تا «سلام دنیا» رو در زبان های مورد علاقه خودم، و البته به سبک مورد علاقه خودم بنویسم.

۱. C .

میشه گفت، کیه که C رو نشناسه؟ در واقع یکی از زبانهایی که لازمه هرکسی تا حدودی بدوندش و باهاش کد بزنه. و این زبان بخاطر ذاتش، که سازندگی هست (تقریبا ۹۰٪ سیستم عاملهای موجود با C نوشته شدند).

کد   
#include <stdio.h>
 
int main(){
 puts("Hello, World!");
 return 0;
}

۲. ++C

خب اگر دقیقا از کتابخانه stdio استفاده کنید، هیچ فرقی با C نخواهد داشت. بنابراین از این کد می گذریم 🙂

۳. Java

جاوا، یک زبان شی گرا، همه منظوره و همه فن حریف به حساب میاد. کمتر کسی هست که این زبان رو نشناسه و حداقل گذرش یک بار به دباغ خونه جاوا نیفتاده باشه. آندروید، و برنامه هاش تحت این زبان توسعه داده میشن.

کد   
system.out.println("Hello, World!");

۴. Go

خب این زبان هم که یک زبان جدید و توسعه یافته توسط گوگل هست، شباهت بسیاری به C داره. اگر کمی وارد این زبان بشید، متوجه منظورم خواهید شد!

کد   
package main
import "fmt"
 
func main(){
 fmt.Println("Hello, World!")
 }

۵. Lisp

خب لیسپ هم یک زبان جالب و در نوع خودش باحاله! ممکنه کسی از این زبان استفاده نکنه، ولی دونستنش بد نیست. بخصوص این که خیلی از کورس های پیاده سازی زبان برنامه سازی در اینترنت، پیاده سازی لیسپ به یک زبان مطرح هست.

کد   
(print "Hello, World")

۶. Haskell

این زبان هم مدتها یکی از زبان های مورد علاقم بود. گرچه یه سری ایرادات نسبتا بزرگی داره، ولی خب برای درک الگوریتم یکی از بهترین هاست.

کد   
putStrLn("Hello, World!")

۷. Coffee Script

خب، در زمونه ای که حتی با جاوااسکریپت کامپایلر C می نویسن، بد نیست خودش یا یکی از فک و فامیلاش رو بلد باشیم! Coffee Script هم یکی دیگر از زبان های مورد علاقه من هست که یادش گرفتم و ازش استفاده میکنم.

کد   
console.log "Hello, World!"

۸. Ruby

خب حتما همه میدونید که این زبان، زبانی هست که خیلی کارها توش/براش کردم. از نوشتن کتاب راهنما گرفته تا نوشتن بات تلگرام ! به نظرم که اگر برنامه نویس با زبانش کنار بیاد، مشکلی نخواهد داشت در فان ساختن با زبان 🙂

کد   
puts "Hello, World!"

۹. Perl

این زبان، یکی از اولین تلاش هام برای اسکریپت نویس شدن بود. هنوزم که هنوزه دوستش دارم و گهگاهی اسکریپت های کوچیک و جمع و جور باهاش مینویسم.

کد   
print "Hello,World!\n";

۱۰. php

زبان مورد علاقه من در زمینه وب!

کد   
<?php
 echo "Hello, World!\n";
?>

۱۱ . Python

این زبان، تا حدودی مورد علاقم هست البته نسخه ۲ش. قدرتش هم تقریبا در همه زمینه ها، به اثبات رسیده

کد   
print 'Hello, World!'

 

خب، امیدوارم از این پستم خوشتون اومده باشه 🙂

Share

شروع ساخت یک زبان برنامه نویسی ساده

گرچه قبلا سعی کردم چنین کاری کنم و حتی نسخه قدیمی WENT رو هم نوشتم، ولی کار بهینه نبود، و تصمیم گرفتم همون WENT رو بازنویسی کنم. پس تصمیم گرفتم کمی بیشتر در اعماق روبی سفر کنم و با کشفیات جدید، دوباره زبانم رو بنویسم. توی این مطلب خیلی بحث رو کش نمیدم، فقط یکم در مورد این که زبان اون پشت چی کار میکنه توضیح میدم و بعد یک تکه کد ساده میزنم.

هر زبانی، اون پشت توی مفسر یا کامپایلر، بخشی داره که هرچی که بهش دادیم رو میخونه. اصولا این بخش Parser نامیده میشه و هرچی توی یک خط برنامه هست رو میخونه، به یک تابع میفرسته و بعد عملیات رو روش انجام میده. برای مثال عبارت ۲ + ۲ رو در نظر بگیرید، این عبارت از ۳ کاراکتر تشکیل شده، ۲ و ۲ و +. این رو که به مفسر بدید، میفهمه که باید ۲ و ۲ با هم جمع شن و جواب بشه ۴ (یا شایدم ۵ 😀 ). ولی این کار چطوری توی مفسر اتفاق میفته؟ کد زیر توی روبی بهتون میگه :

کد   
a = "2 + 2"
a = a.split(' ')
sum = 0
for i in a
  sum += i.to_i
end
 
puts sum

توجه کنید که این کد بسیار کوتاه شده و اصولا منطق زبان درش رعایت نشده. ولی خب برای توضیح، کار راه اندازه. در خط اول، رشته ۲+۲ رو توی متغیر a ریختیم و بعدش توی یک آرایه قرارشون دادیم. دقت کنید که اینجا فاصله بسیار اهمیت داره ! چرا که جداسازی درون آرایه کاملا به فواصل وابستس. بعد از اون، اومدم یه متغیر ایجاد کردم به اسم sum و مقدارش رو صفر قرار دادم. بعد توی یک حلقه، تمام اعضای آرایه رو به عدد صحیح تبدیل کردم و بعد ریختم توی sum . به این شکل، عملیات جمع رو به زبان برنامه سازی فهموندیم. حالا برای بهتر شدن زبان، باید کلاس و تابع و … بنویسیم. وقتی نسخه جدید WENT رو نوشتم سعی میکنم اینجا در موردش یک مطلب کوتاه بنویسم.

موفق باشید 🙂

Share

ببخشید رمزتون؟ – مقاله ای در باب نقض حریم خصوصی

این روزها کمتر کسی رو میشه دید که حداقل یک کارت بانکی نداشته باشه، و از اون برای خرید در مغازه ها، فروشگاه ها و … استفاده نکنه. تقریبا همه ما هم با پدیده ای به نام «رمزتون؟» آشنا هستیم. سوالی که موقع پرداخت با کارت پرسیده میشه! در این مطلب، که پس از مدتی نسبتا طولانی نوشتم، به بررسی این موضوع و نقض حریم خصوصی مردم در خرید، پرداختم.

161018_515

خرید از کارتخوان

فکر کنید در یک روز گرم تابستانی، رفتید یک آبمیوه خنک بخرید. پول خرد همراهتون نیست که حساب کنید و دست به جیب میشید و کارت بانکیتون رو به فروشنده میدید. شخص دیگری هم در مغازه هست و منتظره تا کار شما تموم شه، و خرید کنه. فروشنده بعد از طی چند مرحله، از شما میپرسه «رمزتون؟» و شما هم با صدای رسا و بلند میگید«….» ! حالا سه فرضیه مطرح میشه :

  1. شخصی که در مغازه هست، کاری نداشته باشه.
  2. اون شخص، سارق باشه و کارت شما رو در موقعیت مناسب بزنه!
  3. اگر کارتتون در اون مغازه جا موند، فروشنده ازش سوء استفاده کنه.

خب، این فعلا بخشی از غلط بودن گفتن رمز هست. بخش دیگرش، روش غلط به کار گیری کارتخوان توسط فروشنده ها/سرویس دهنده هاست. فروشنده باید کارتخوان رو به سمت مشتری بذاره، و چنانچه مشتری بلد نبود با کارتخوان کار کنه، راهنمایی جزئی بهش بده (یا حتی یک تابلو یا کاغذ راهنما کنار دستگاه نصب کنه). از اونجایی که این دستگاهها عمدتا منوی فارسی دارند، پس شدیدا کار بیهوده ایه که همه چیز رو به فروشنده بسپاریم. گرچه فروشنده هایی هم هستند که این امکان رو به شما میدن که خودتون پرداخت کنید. برای مثال، مدتی پیش (هفته دوم خرداد) برای خرید وسیله ای به فروشگاهی رفتم، و فروشنده بعد از فاکتور کردن جنس، گفت برید کارت بکشید. خودم کارت رو کشیدم و پرداخت رو انجام دادم، بدون این که رمز رو به کسی بگم. یک بار دیگه هم در یک مغازه فست فودی چنین موردی برام پیش اومد. اما در عوض در فروشگاه های بزرگی مثل شهروند، که یکی از بزرگترین فروشگاههای زنجیره ای تهران هم به شمار میاد، می بینیم که فروشنده ها خیلی سریع کارت رو از دستتون میگیرن و رمز رو از شما میخوان. حالا چه کنیم که مشکلی برامون پیش نیاد؟

نکات ایمنی

  1. تا حد امکان سعی کنید خودتون کارت بکشید، یا حداقل رمز رو خودتون بزنید.
  2. رسید های دریافتی از این دستگاه رو همیشه پیش خودتون داشته باشید، تا در صورتی که مشکلی پیش اومد، بتونید بهش استناد کنید.
  3. بعد از چندین بار خرید به سبک اشتباه ایرانی، رمزتون رو عوض کنید.
  4. از نوشتن رمز روی کارت، خودداری کنید (بهترین جا برای یادداشت کردن رمز، ذهن شماست. اگر هم ممکنه فراموش کنید، در گوشی اون هم نوت اکانت گوگل یا اکانت های مشابه که نیاز به رمز دارند یادداشت کنید).
  5. همیشه بعد از خرید، موجودی حسابتون رو از یک خود پرداز (یا کارتخوان بدون اپراتور) چک کنید.

سخن آخر

در این مطلب سعی کردم هرچی لازم بود رو بگم، ممکنه موارد دیگری هم باشه که باید رعایت بشه، و چنانچه مواردی به ذهنتون میرسه از طریق کامنت اطلاع بدید 🙂

Share